ลิงก์ในไบโอสำหรับคนขายของในไทย ควรพาไปไหน

เขากดลิงก์ในไบโอคุณตอนห้าทุ่มสิบ จากโพสต์ที่เพื่อนแชร์มาในกลุ่ม หน้าที่เปิดขึ้นมามีปุ่มเรียงกันหกปุ่ม เฟซบุ๊ก ไลน์ ช้อปปี้ ลาซาด้า ยูทูบ และคำว่าติดต่อเรา เขากดปุ่มไลน์ แอปเด้งไปหน้าเพิ่มเพื่อน เขาเห็นชื่อคุณ แล้วกดปิดทิ้ง

เขาไม่ได้ไม่ชอบของคุณ เขาแค่ยังไม่รู้เลยว่าของคุณราคาเท่าไหร่ และตอนนี้เขาอยู่ห่างจากคำตอบนั้นอีกสองสามครั้งกด

คำตอบสั้น ๆ ก่อน ลิงก์ในไบโอไม่ควรพาคนไปหน้ารวมปุ่ม มันควรพาไปที่ที่ราคาอยู่ ค่าส่งอยู่ และวิธีสั่งอยู่ ครบตั้งแต่หน้าจอแรกโดยไม่ต้องกดต่อ หน้ารวมปุ่มคือป้ายบอกทาง ไม่ใช่ปลายทาง และทุกครั้งที่คุณส่งคนไปยืนหน้าป้ายบอกทาง คุณเสียคนไปส่วนหนึ่งเสมอ

มิ้นท์ขายคุกกี้กล่องละ 189 บาท อยู่แถวลาดพร้าว ก่อนหน้านี้ไบโอของเธอเขียนว่า "สนใจทักไลน์" อาทิตย์หนึ่งมีคนทักมาราวสี่สิบคน ปิดได้เก้าออเดอร์ ที่เหลือคือคนถามราคาแล้วหายไป

เลขคณิตของการกด

นี่ไม่ใช่สถิติ เป็นแค่เลขคณิตที่คุณเอาไปแทนตัวเลขของตัวเองได้

สมมติมีคนเห็นโพสต์คุณร้อยคน สิบสองคนกดเข้าโปรไฟล์ ในสิบสองคนนั้น เจ็ดคนกดลิงก์ ถ้าลิงก์นั้นพาไปหน้าที่มีราคาเลย เจ็ดคนจะได้เห็นราคา ถ้าลิงก์นั้นพาไปหน้ารวมปุ่มก่อน อาจเหลือสี่คนที่กดต่อ แล้วในสี่คนนั้นถ้าปุ่มที่เขากดพาออกจากแอปไปเปิดอีกแอป อาจเหลือสองคน

จากเจ็ดเหลือสอง โดยที่ของยังเป็นของเดิม รูปยังเป็นรูปเดิม ราคายังเท่าเดิม

จุดที่คนหลุดหนักที่สุดไม่ใช่ตอนที่หน้าโหลดช้า แต่คือตอนที่เขาต้องออกจากแอปที่เขากำลังเลื่อนเล่นอยู่อย่างสบายใจ วินาทีที่แอปเด้งออก คือวินาทีที่เขานึกขึ้นได้ว่าตอนแรกเขาเข้ามาทำอะไร

สามคำถามที่หน้าปลายลิงก์ต้องตอบก่อนคนเลื่อน

หน้าที่ลิงก์พาไปต้องตอบสามข้อนี้ให้ได้โดยไม่ต้องกดอะไรเพิ่ม

1. คุณขายอะไร
2. ราคาเท่าไหร่
3. สั่งยังไง

ข้อไหนที่ต้องกดต่อเพื่อจะรู้ คือข้อที่ลูกค้าตอบเองด้วยการปิดหน้าจอ

ในไทยมีข้อที่สี่ที่สำคัญพอกัน คือค่าส่งเท่าไหร่ ลูกค้าไทยคิดยอดรวมในหัวตั้งแต่ยังไม่ทัก คุกกี้กล่องละ 189 กับค่าส่งอีกห้าสิบ คือ 239 และตัวเลข 239 นั่นแหละคือตัวเลขที่เขาตัดสินใจ ไม่ใช่ 189 ถ้าคุณไม่บอกค่าส่ง เขาจะเดา และเขามักเดาแพงกว่าจริง

ถ้าคิดค่าส่งตามจังหวัดแล้วบอกเป็นตัวเลขเดียวไม่ได้ ให้บอกวิธีคิดแทน เช่น เริ่มต้นเท่าไหร่ ซื้อครบเท่าไหร่ส่งฟรี แค่นั้นก็พอให้เขาคิดต่อได้

ปลายทางของลิงก์ในไทย ไม่ใช่ปุ่มจ่ายเงิน

นี่คือส่วนที่คำแนะนำเรื่องลิงก์ในไบโอที่แปลมาจากภาษาอังกฤษใช้กับไทยไม่ได้

บทความฝรั่งเกือบทุกอันจบที่ประโยคเดียวกัน คือให้ลูกค้ากดจ่ายด้วยบัตรบนหน้านั้นเลย จบในสามวินาที ในไทยตอนนี้ สมมติฐานนั้นมักไม่จริง

ปุ่มบัตรของ Sailo วิ่งบน Stripe อย่างเดียว เราเปิดดูรายชื่อประเทศที่ Stripe รองรับที่ stripe.com/global เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2026 ประเทศไทยไม่อยู่ในรายชื่อที่เราตรวจสอบ แปลว่าปุ่มบัตรอาจเปิดใช้ไม่ได้เลย ต่อให้จ่ายค่าแผน Business ก็ตาม รายชื่อนั้นเปลี่ยนได้ ให้เปิดเช็คเองก่อนตัดสินใจจ่ายค่าแผน

พอปุ่มบัตรไม่ใช่ปลายทาง ลิงก์ของคุณจะจบได้สามแบบเท่านั้น และคุณควรออกแบบหน้าย้อนกลับมาจากปลายทางที่คุณเลือก

ลิงก์จบแบบไหน	หน้านั้นต้องมีอะไร	คุณต้องทำอะไรต่อ
จบที่บทสนทนาในไลน์	ไลน์ไอดีหรือคิวอาร์ที่กดแล้วเปิดแอปได้ ราคาครบทุกชิ้น และประโยคบอกว่าทักมาแล้วจะได้อะไร	ตอบแชท เก็บที่อยู่ ปิดยอดเอง
จบที่การโอนเงิน	ชื่อบัญชี เลขบัญชี พร้อมเพย์ และยอดที่ลูกค้าคิดเองได้ไม่ผิด	เปิดแอปธนาคารเช็คเงินเข้าเอง แล้วตอบยืนยัน
จบที่เก็บเงินปลายทาง	ที่อยู่ผู้รับครบ เบอร์โทรที่ติดต่อได้ และค่าส่งที่บวกเข้ายอดแล้ว	แพ็ก ส่ง แล้วรอขนส่งโอนยอดคืน

สามแบบนี้ไม่มีแบบไหนที่จบเองบนหน้าเว็บ ทุกแบบจบที่ตัวคุณ

ซึ่งไม่ได้แปลว่าลิงก์ไม่มีประโยชน์ ตรงกันข้าม มันแปลว่างานของลิงก์ชัดขึ้นมาก งานของมันคือทำให้คนที่ทักมาหาคุณเป็นคนที่รู้ราคาแล้ว รู้ค่าส่งแล้ว และรู้ว่าอยากได้ชิ้นไหน แทนที่จะเป็นคนที่ทักมาว่า "เท่าไหร่คะ"

เฟซบุ๊กกับติ๊กต๊อกคือที่ที่คนเจอคุณ ไลน์คือที่ที่ดีลจบ ลิงก์ในไบโอคือสะพานระหว่างสองที่นั้น ถ้ายังไม่ได้วางโครงทั้งหมด ขายของออนไลน์ในไทยโดยไม่ต้องมีเว็บไซต์ อธิบายว่าสามส่วนนี้ต่อกันยังไง ส่วนงานฝั่งไลน์หลังจากคนทักมาแล้ว อยู่ในการขายผ่านไลน์โดยไม่ให้ออเดอร์หายในแชท

ลิงก์ที่ดีไม่ได้ทำให้คนทักน้อยลงหรือมากขึ้น มันทำให้คนที่ทักมาเป็นคนละกลุ่มกับเมื่อก่อน

เอาลิงก์ไปวางตรงไหนบ้าง และเขียนอะไรไว้ข้าง ๆ

ลิงก์เดียวกันวางได้หลายที่ แต่คนที่เห็นมันในแต่ละที่กำลังทำคนละอย่างกัน ประโยคที่อยู่ข้างลิงก์เลยควรต่างกันด้วย

ที่ที่วางลิงก์	เขียนอะไรไว้ข้าง ๆ	คนที่เห็นกำลังทำอะไรอยู่
ไบโออินสตาแกรม	บอกว่ามีของกี่แบบและราคาเริ่มที่เท่าไหร่	เพิ่งดูรูปแล้วเข้ามาส่องว่าคุณเป็นใคร
ไบโอติ๊กต๊อก	อ้างถึงคลิปที่เขาเพิ่งดู เช่น ตัวที่อยู่ในคลิปล่าสุด	ดูคลิปจบแล้วอยากรู้ว่าซื้อได้ไหม
ปุ่มและข้อมูลติดต่อของเพจเฟซบุ๊ก	บอกเวลาทำการและรอบส่งของ	กำลังตรวจว่าเพจนี้ยังมีชีวิตอยู่ไหม
คอมเมนต์แรกของโพสต์ในกลุ่มซื้อขาย	บอกว่าในลิงก์มีราคาครบ ไม่ต้องทักถาม	เลื่อนกลุ่มอยู่ เห็นของแล้วสนใจครึ่งเดียว
สเตตัสในโปรไฟล์ไลน์	บอกว่าของใหม่รอบนี้มีอะไร	เป็นลูกค้าเก่าที่มีคุณอยู่ในเพื่อนแล้ว
คิวอาร์บนกล่องพัสดุ	บอกว่าสั่งซ้ำได้จากตรงนี้	เพิ่งแกะของที่ซื้อจากคุณ
คิวอาร์ที่บูธตลาดนัด	บอกว่าที่บูธมีไม่ครบ ในลิงก์มีครบ	ยืนอยู่ตรงหน้าคุณ กำลังลังเล

แต่ละแอปมีกติกาเรื่องลิงก์ในไบโอของตัวเอง และเปลี่ยนบ่อยกว่าที่ใครจะตามทัน อย่าเชื่อบทความไหนรวมถึงบทความนี้ว่าแอปไหนใส่ลิงก์ได้กี่อัน เปิดแอปแล้วลองเองในวันที่คุณจะตั้ง

ประโยคข้างลิงก์คือสิ่งที่ทำให้คนกด ไม่ใช่ตัวลิงก์

คำว่า "ลิงก์ในไบโอ" ลอย ๆ ไม่ทำอะไรเลย มันบอกแค่ว่ามีลิงก์อยู่ ซึ่งใคร ๆ ก็มี

ประโยคที่ทำให้คนกดคือประโยคที่บอกว่าหลังลิงก์มีอะไร และบอกให้เจาะจงพอที่คนจะเดาได้ว่าคุ้มกับการกดไหม

แบบที่ไม่ทำอะไรเลย	แบบที่คนกด
สนใจทักแชท	ราคาและไซซ์ทุกตัวอยู่ในลิงก์ ไม่ต้องทักถาม
ลิงก์ในไบโอ	คุกกี้ 6 รส กล่องละ 189 ค่าส่งเริ่ม 40 กดดูได้เลย
ดูสินค้าเพิ่มเติมได้ที่	ของรอบนี้เหลือ 4 แบบ อยู่ในลิงก์ ใครกดก่อนได้ก่อน
สอบถามรายละเอียด	เช็คว่าไซซ์ที่คุณใส่มีเหลือไหม ในลิงก์อัปเดตทุกเช้า

ฝั่งขวาไม่ได้เขียนสวยกว่า มันแค่บอกตัวเลขและบอกว่าหลังลิงก์มีอะไรรออยู่

ประโยคที่ได้ผลกับคนไทยมักมีคำว่า "ไม่ต้องทักถาม" อยู่ในนั้น เพราะมันแก้ความรู้สึกที่คนกลัวจริง ๆ คือกลัวว่าทักไปแล้วต้องคุยยาว ต้องต่อรอง ต้องถูกตื๊อ

ลำดับของสิ่งที่ต้องอยู่บนหน้านั้น

คนไม่ได้อ่านหน้าร้านคุณ เขากวาดตา ลำดับเลยสำคัญกว่าจำนวนข้อมูล

หนึ่ง ราคา อยู่ใต้รูปทุกใบ เป็นตัวเลข ไม่ใช่คำว่าทักมา

สอง ค่าส่ง อยู่ที่เดียวและหาเจอโดยไม่ต้องเลื่อนลงไปสุด บอกวิธีคิดถ้าบอกตัวเลขเดียวไม่ได้

สาม วิธีสั่ง เป็นประโยคเดียวที่บอกว่าเขาต้องทำอะไรต่อ เช่น กดปุ่มสั่งแล้วกรอกที่อยู่ หรือแอดไลน์ไอดีนี้แล้วบอกรหัสสินค้า อย่าให้มีสองทางเลือกที่ดูเท่ากัน เพราะคนจะเลือกไม่ถูกแล้วไม่เลือกเลย

สี่ คุณเป็นใคร อยู่จังหวัดไหน สองบรรทัดพอ ชื่อร้าน จังหวัด และคุณทำมานานแค่ไหน จังหวัดสำคัญกว่าที่คิด เพราะลูกค้าคิดเรื่องกี่วันถึงจากจังหวัดของคุณ ไม่ใช่จากที่ไหนก็ได้ ร้านที่อยู่ขอนแก่นส่งไปอุดรฯ กับร้านที่อยู่กรุงเทพส่งไปอุดรฯ คนละเรื่องกันในหัวลูกค้า

ห้า วิธีจ่ายเงิน ชื่อบัญชี เลขบัญชี พร้อมเพย์ และประโยคว่าโอนแล้วส่งสลิปไปทางไหน ถ้ารับปลายทางด้วยก็บอกตรงนี้

รีวิวอยู่ตรงไหนก็ได้ แต่ให้รู้ไว้ว่ารีวิวใน Sailo ไม่ขึ้นหน้าร้านจนกว่าคุณจะกดอนุมัติเอง ลูกค้าใส่ชื่อ ให้ดาว 1 ถึง 5 แล้วเขียนข้อความได้ แต่มันจะค้างรอคุณอยู่ ร้านเปิดใหม่เลยหน้าตาเหมือนไม่มีรีวิวทั้งที่มีคนเขียนมาแล้ว จนกว่าคุณจะเข้าไปกด

รูปคือสิ่งที่ตัดสินว่าคนจะอ่านราคาหรือเลื่อนผ่านตั้งแต่แรก วิธีถ่ายให้ลูกค้าไทยเชื่อว่าของจริงเป็นแบบนั้น อยู่ในการถ่ายรูปสินค้าให้ลูกค้าคนไทยเชื่อ

คิวอาร์โค้ด ตอนไหนคุ้ม ตอนไหนแค่ประดับ

คิวอาร์มีประโยชน์ตอนที่คนอยู่ตรงหน้าของจริง และมือถือของเขาอยู่ในมืออีกข้าง

คุ้มแน่ ๆ คือบนกล่องพัสดุ บนถุงขนม บนป้ายบูธตลาดนัด บนใบเสร็จที่แนบไปกับของ และบนป้ายหน้าร้านถ้าคุณมีหน้าร้านจริง

ไม่คุ้มคือคิวอาร์ที่แปะอยู่ในรูปโพสต์บนหน้าฟีด คนที่เห็นมันกำลังถือมือถือเครื่องเดียวกับที่คิวอาร์อยู่ เขาสแกนตัวเองไม่ได้ ตรงนั้นใส่ลิงก์ไปเลยดีกว่า

พิมพ์คิวอาร์ของลิงก์ร้านคุณแล้วใส่ไปในทุกกล่องที่ส่งออก ต้นทุนคือกระดาษกับหมึก แต่คนที่กำลังสแกนมันคือคนที่ถือของของคุณอยู่ในมือ พอใจอยู่ ยังไม่ทันวางลง นั่นคือนาทีเดียวที่คุณจะได้เจอลูกค้าในสภาพที่อยากซื้อที่สุดโดยไม่ต้องจ่ายค่าโฆษณาเลย และเป็นนาทีที่คนส่วนใหญ่ปล่อยทิ้งไปเฉย ๆ

ให้ใส่ประโยคข้างคิวอาร์ด้วย เช่น "สั่งรอบหน้าสแกนตรงนี้ ของใหม่ลงทุกวันศุกร์" คิวอาร์เปล่า ๆ ที่ไม่มีคำอธิบาย คนไม่สแกน เพราะไม่รู้ว่าจะเจออะไร

มิ้นท์ กับคุกกี้กล่องละ 189 บาท ที่ลาดพร้าว

กลับมาที่มิ้นท์ นี่คือสิ่งที่เปลี่ยนและตัวเลขที่ตามมา

ก่อนแก้ ไบโอเฟซบุ๊กเขียนว่า "คุกกี้โฮมเมด สนใจทักไลน์" ลิงก์ในไบโออินสตาแกรมพาไปหน้ารวมปุ่มที่มีสี่ปุ่ม อาทิตย์หนึ่งมีคนทักมาราวสี่สิบคน เธอตอบทุกคน ปิดได้เก้าออเดอร์ คิดเป็นยอดราว 1,700 บาท เวลาที่หมดไปกับการตอบแชทคือประมาณวันละชั่วโมงครึ่ง และคำถามแรกของยี่สิบแปดคนในสี่สิบคนนั้นคือคำว่าราคาเท่าไหร่

สิ่งที่เธอทำ เอาคุกกี้หกรสที่ขายจริงขึ้นหน้าร้านเดียว ใส่ราคา 189 ทุกกล่อง ใส่ค่าส่งไว้ในหน้าเดียวกันว่าเริ่มที่เท่าไหร่และซื้อสองกล่องขึ้นไปส่งฟรีในกรุงเทพ ใส่ไลน์ไอดีไว้ท้ายหน้า พร้อมประโยคว่าทักมาบอกรหัสกล่องได้เลย ไม่ต้องถามราคา

แล้วเธอเปลี่ยนบรรทัดในไบโอเป็น "คุกกี้ 6 รส กล่องละ 189 ค่าส่งเริ่ม 40 ส่งจากลาดพร้าว ราคาครบในลิงก์ ไม่ต้องทักถาม"

หลังแก้ สี่สัปดาห์ คนทักลดลงเหลือประมาณยี่สิบสองคนต่อสัปดาห์ ซึ่งตอนแรกเธอตกใจ แต่ปิดได้สิบเจ็ดออเดอร์ คิดเป็นยอดราว 3,200 บาท เวลาตอบแชทเหลือประมาณวันละสี่สิบนาที

คำถามที่เข้ามาเปลี่ยนไปด้วย จากเดิมที่ถามราคา กลายเป็นถามว่าส่งวันไหน กับถามว่ารสไหนไม่หวานมาก คำถามแบบหลังตอบง่ายกว่าและจบเป็นออเดอร์บ่อยกว่ามาก

เดือนที่สองเธอเริ่มใส่คิวอาร์ในกล่อง สิบเก้าคนจากที่ส่งไปทั้งหมดสแกนกลับมา และหกคนในนั้นสั่งซ้ำภายในเดือนเดียวกัน

สามสิบวันแรก ดูตัวเลขอะไรบ้าง

แผนฟรีของ Sailo ให้ดูสถิติย้อนหลัง 7 วัน แผน Pro ให้หนึ่งปี แผน Business ให้สามปี ถ้าคุณเพิ่งเริ่ม 7 วันพอสำหรับคำถามที่ตอบได้จริงในช่วงนี้

ตัวเลข	ตอบคำถามว่าอะไร	ถ้าเลขไม่สวยให้แก้ตรงไหน
มีคนเข้าหน้าร้านกี่คน	โพสต์กับประโยคข้างลิงก์ทำงานไหม	แก้ประโยคข้างลิงก์ก่อน แล้วค่อยแก้โพสต์
สินค้าชิ้นไหนถูกกดดูบ่อย	รูปไหนหยุดสายตาคนได้	เอาชิ้นนั้นขึ้นบนสุด และถ่ายชิ้นอื่นให้เหมือนกัน
เข้ามาแล้วมีคนทักหรือสั่งกี่คน	หน้าร้านตอบสามคำถามครบหรือยัง	เช็คว่าราคาและค่าส่งอยู่ตรงที่เห็นได้จริงไหม

ตัวเลขที่บอกความจริงได้มากในช่วงแรกกลับไม่ได้อยู่ในหน้าสถิติ มันอยู่ในแชทคุณ นับดูว่าในสิบข้อความล่าสุด มีกี่ข้อความที่ถามราคา ถ้าตัวเลขนั้นลดลงหลังจากคุณแก้ลิงก์ แปลว่าแก้ถูกจุด ถ้ายังเท่าเดิม แปลว่าคนยังหาราคาไม่เจอ ไม่ใช่ว่าคนไม่สนใจ

ถ้าคุณขายในช้อปปี้หรือลาซาด้าอยู่แล้ว ลิงก์ควรพาไปไหน

คำถามนี้เจอบ่อยและไม่มีคำตอบเดียว มันขึ้นกับว่าคนที่กดลิงก์รู้จักคุณมาแค่ไหน

คนที่เพิ่งเห็นคุณครั้งแรกจากคลิปหรือจากโพสต์ที่เพื่อนแชร์ ยังไม่เชื่อคุณ เขาสบายใจกว่าถ้าได้กดสั่งในที่ที่เขาเคยกดมาแล้วร้อยครั้ง มีระบบคืนเงิน มีรีวิวคนอื่นให้ดู ส่งไปมาร์เก็ตเพลสตรงนั้นสมเหตุสมผล

คนที่เคยซื้อจากคุณแล้ว เป็นคนละเรื่อง เขาไม่ต้องการตัวกลางแล้ว เขารู้อยู่แล้วว่าของคุณเป็นยังไง ส่งเขาไปมาร์เก็ตเพลสคือการจ่ายค่าธรรมเนียมให้คนอื่นสำหรับลูกค้าที่คุณหามาเอง

ทางออกที่ใช้ได้จริงคือให้ลิงก์ในไบโอพาไปหน้าร้านของคุณเอง แล้วบนหน้านั้นค่อยมีบรรทัดเล็ก ๆ ว่าถ้าอยากสั่งผ่านช้อปปี้ก็มีร้านอยู่ชื่อนี้ ลำดับสำคัญ ราคาของคุณต้องเห็นก่อน ทางเลือกอื่นค่อยตามมา ไม่ใช่กลับกัน

ส่วนคิวอาร์ในกล่องพัสดุ ให้พาไปหน้าร้านคุณเสมอ ไม่ต้องมีทางเลือก คนที่แกะกล่องอยู่คือลูกค้าเก่าแล้ว

ห้าอย่างที่ทำให้ลิงก์เสียของ

ลิงก์ที่กดแล้วขึ้น 404 มักเกิดตอนคุณเปลี่ยนชื่อร้านหรือย้ายที่อยู่หน้าเว็บแล้วลืมแก้ในไบโอสามที่

ลิงก์ที่พาไปโปรไฟล์ส่วนตัวที่ตั้งค่าเป็นเพื่อนเท่านั้น คนที่ยังไม่ได้เป็นเพื่อนกับคุณจะเห็นหน้าว่าง เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะการตั้งค่า เขาจะคิดว่าร้านปิดไปแล้ว

ลิงก์ที่เปิดมาแล้วไม่มีราคา ถ้าปลายทางยังต้องทักถามราคาอยู่ดี ลิงก์นั้นไม่ได้ช่วยอะไรเลย มันแค่เพิ่มขั้นตอน

ลิงก์ที่ไม่ได้อัปเดตตั้งแต่รอบที่แล้ว ลูกค้ากดเข้ามาเจอของที่หมดไปสามอาทิตย์แล้ว ครั้งหน้าเขาไม่กด

ลิงก์ที่คุณไม่เคยเปิดจากเครื่องคนอื่น อันนี้เจอบ่อยที่สุด บนเครื่องคุณมันเปิดได้เพราะคุณล็อกอินไว้ทุกแอป บนเครื่องลูกค้าที่กดจากเบราว์เซอร์ในแอป ปุ่มแอดไลน์อาจไม่ทำงาน ยืมมือถือคนที่บ้านมาลองสักครั้ง ก่อนจะโพสต์หาคนพันคน

Sailo อยู่ตรงไหนของเรื่องนี้ และตรงไหนที่มันไม่ช่วย

Sailo คือหน้าร้านที่อยู่ปลายลิงก์ ที่อยู่หน้าตาแบบ sailo.store/ชื่อคุณ ใช้ได้ทันทีตั้งแต่สมัคร ไม่ต้องจดโดเมน คุณเอาของขึ้น ใส่ราคา ใส่ตัวเลือก แล้วเอาลิงก์นั้นไปวางตามตารางข้างบน หน้าร้านรองรับ 35 ภาษา และไม่มีแอปให้โหลด มันเป็นหน้าเว็บที่เปิดในเบราว์เซอร์

ช่องทางรับออเดอร์ที่มีจริงมีแปดแบบ คือบัตร WhatsApp Telegram Instagram อีเมล โทรศัพท์ โอนเงินธนาคาร และเก็บเงินปลายทาง นั่นคือรายชื่อทั้งหมด

ไม่มีไลน์ ถ้าปลายทางของลิงก์คุณคือบทสนทนาในไลน์ คุณจะใช้ช่องทางโทรศัพท์เพื่อให้เบอร์ปรากฏ หรือใช้ช่องโอนเงินแล้วพิมพ์ไลน์ไอดีลงในช่องคำแนะนำ แล้วคุยกับลูกค้าเอง Sailo ไม่ยิงออเดอร์เข้าไลน์ให้ และไม่มีปุ่มแอดไลน์สำเร็จรูป

ไม่มีพร้อมเพย์เป็นช่องทางในระบบ ช่องโอนเงินธนาคารมีฟิลด์ชื่อธนาคาร ชื่อบัญชี เลขบัญชี IBAN SWIFT/BIC และช่องคำแนะนำแบบพิมพ์เอง พร้อมเพย์ของคุณไปอยู่ในช่องคำแนะนำนั้น แล้วคุณเช็คเงินเข้าเองจากแอปธนาคาร นั่นคือทางเลี่ยงที่ใช้ได้ ไม่ใช่ฟีเจอร์ ช่องเก็บเงินปลายทางก็เป็นช่องหมายเหตุการจัดส่งแบบพิมพ์เองเหมือนกัน

ข้อจำกัดสองข้อที่กระทบเรื่องลิงก์ในไบโอโดยตรง

ข้อแรก แผนฟรีลงสินค้าได้ 10 ชิ้น แปลว่าลิงก์ในไบโอของคุณโชว์ได้ 20 อย่าง ถ้าคุณขายเสื้อผ้ามือสองที่ทุกตัวไม่ซ้ำกัน คุณจะชนเพดานนี้ในสัปดาห์แรก แผน Pro อยู่ที่ 19 ดอลลาร์ต่อเดือน หรือ 180 ดอลลาร์ต่อปี ได้ 100 ชิ้น สถิติหนึ่งปี ไม่มีตรา Sailo และส่งออก CSV ได้ แผน Business อยู่ที่ 49 ดอลลาร์ต่อเดือน หรือ 468 ดอลลาร์ต่อปี ลงได้ไม่จำกัด

ข้อสอง ลิงก์ปิดการขายเองไม่ได้ในไทย ด้วยเหตุผลเรื่อง Stripe ข้างบน ค่าธรรมเนียมของ Sailo มีที่เดียวคือช่องทางบัตร คิด 1–3% ของค่าสินค้าหลังหักส่วนลด ไม่รวมค่าส่งและภาษี เข้าบัญชี Stripe ของคุณเอง ส่วนออเดอร์ที่มาทางโอน ปลายทาง แชท อีเมล หรือโทรศัพท์ Sailo ไม่เก็บอะไรเลย เพราะไม่ได้แตะเงินก้อนนั้น แต่แลกมาด้วยว่าคุณเป็นคนปิดยอดเองทุกใบ

ถ้าคุณขายผ่านไลฟ์ด้วย ลิงก์ในไบโอทำงานคนละหน้าที่กับหน้าไลฟ์ และมีจังหวะที่ต้องระวังตอนปิดยอด เขียนไว้ในการไลฟ์ขายของในเฟซบุ๊ก

เริ่มจากตรงไหนคืนนี้

ยืมมือถือคนข้าง ๆ มาสักเครื่อง เปิดโปรไฟล์คุณจากเครื่องนั้น แล้วจับเวลาว่ากี่วินาทีกว่าจะเจอราคาของชิ้นแรก

ถ้าเกินสิบวินาที ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ของคุณ

แก้สามอย่างคืนนี้ก็พอ เปลี่ยนบรรทัดข้างลิงก์ให้มีตัวเลขราคาอยู่ในนั้น เอาของห้าชิ้นที่ขายดีที่สุดขึ้นบนสุดของหน้า และใส่ค่าส่งไว้ที่เดียวที่หาเจอโดยไม่ต้องเลื่อน พรุ่งนี้นับดูว่าในสิบข้อความที่ทักเข้ามา มีกี่ข้อความที่ยังถามราคา แล้วอาทิตย์หน้านับใหม่

ถ้าคุณยังไม่มีออเดอร์แรกเลย ลำดับที่ควรทำก่อนหลังต่างจากนี้พอสมควร อยู่ในวิธีได้ออเดอร์แรกในไทย