Paano magpresyo ng gawang kamay nang hindi mo kinakain ang sarili mong sahod

"Ang mahal naman po, ma'am. Yung sa Divisoria ₱250 lang."

Narinig mo na ito. At ang masakit, kahit alam mong hindi pareho ang dalawa, wala kang naisagot noong sandaling iyon, kasi hindi mo rin talaga alam kung paano lumabas ang ₱750 mo.

Ganito ang buong sagot at tatlong bahagi lang siya. Materyales, oras sa totoong rate, at overhead. Idagdag mo silang tatlo at iyon ang sahig mo. Ang presyo mo ay nasa itaas ng sahig na iyon, hindi sa ibaba. Ang halos lahat ng nagsisimula sa handmade ay nagpepresyo ng materyales beses dalawa, at ang ibig sabihin niyon ay libre ang trabaho nila.

Si Bea ay gumagawa ng crochet bags sa Lipa, Batangas. ₱750 kada bag. Mga labindalawang bag kada buwan, karamihan sa Facebook at sa mga kakilala. Isang gabi noong Hunyo, inupuan niya ang kuwenta sa unang pagkakataon at ang lumabas ay ₱38.67 kada oras. Hindi siya nagalit. Nabigla siya, kasi dalawang taon na siyang gumagawa at hindi niya alam.

Ang tatlong bahagi, at ang isang laging nawawala

Materyales, buo, kasama ang natitira

Hindi lang ang laman. Lahat ng nagamit.

Para sa isang bag ni Bea:

Materyal	Halaga
Yarn, apat na skein sa ₱45	₱180
Lining fabric	₱45
Zipper at handles	₱60
Tag, care card at packaging	₱25
Kabuuan	₱310

Dalawang bagay ang laging nakakalimutan dito. Ang natitirang materyal, iyong huling metro ng lining na hindi na kasya sa susunod na bag, ay gastos mo pa rin. At ang nasirang gawa, iyong bag na hindi maganda ang kinalabasan at ginawa mong regalo, ay may materyales na binili mo.

Ang praktikal na paraan: kunin mo ang binili mong materyales sa buong buwan, hatiin mo sa bilang ng bag na nabenta mo, hindi sa bilang ng bag na nagawa mo. Mas mataas ang lalabas kaysa sa kuwenta mo kada piraso, at iyon ang totoo.

Oras, sa totoong rate

Ito ang parteng nilalaktawan ng lahat, at ito ang buong laman ng salitang "handmade".

Sinukat ni Bea gamit ang timer sa cellphone niya, hindi tinantiya. Tatlong bag ang sinundan niya:

• Crochet mismo: 7 oras
• Paggupit at pagtahi ng lining: 1.5 oras
• Pagtatapos, paglilinis ng sinulid, litrato: 0.5 oras

Siyam na oras kada bag.

Ngayon, magkano ang isang oras mo? Ito ang hindi masagot ng karamihan, kaya heto ang paraan. Isipin mo ang trabahong hindi mo gusto pero kaya mong pasukin bukas sa Lipa. Ano ang kikitain mo doon kada oras? Iyon ang sahig. Kung mas mababa doon ang binabayad mo sa sarili mo sa paggawa ng bag, nagbabayad ka para sa karapatang magtrabaho.

Pumili si Bea ng ₱120 kada oras. Hindi malaki. Iyon ang piniling numero niya at ang mahalagang bagay ay may numero siya.

Siyam na oras beses ₱120 ay ₱1,080.

Overhead, kahit sa bahay ka gumagawa

May gastos ka kahit sa sala ka nakaupo.

Load at data para sa pakikipag-usap sa buyer. Kuryente para sa ilaw at makina. Pamasahe papuntang tindahan ng yarn sa Batangas City o sa Divisoria. Ang pana-panahong pagpapalit ng crochet hook at gunting.

Kay Bea, mga ₱1,100 kada buwan. Hatiin sa labindalawang bag ay ₱92 kada bag.

Hindi malaki ang ₱92. Pero ang ₱92 na hindi mo binibilang nang labindalawang beses kada buwan sa loob ng dalawang taon ay ₱26,000 na inilabas mo sa bulsa mo nang hindi mo namamalayan.

Ang kuwenta ni Bea, buo

₱310 na materyales. ₱1,080 na oras. ₱92 na overhead.

₱1,482 ang sahig niya.

Nagbebenta siya ng ₱750.

Ganito ang totoong nangyayari sa bawat bag: ₱750 bawas ₱310 na materyales bawas ₱92 na overhead ay ₱348 ang natitira para sa siyam na oras ng trabaho niya. ₱38.67 kada oras.

Ang totoong presyo ng crochet bag ay hindi tinatakda ng yarn. Tinatakda ng oras, at ang oras ang tanging bagay na hindi mo mabibili nang mas mura sa susunod na buwan.

Sasabihin ko ang bagay na alam ng lahat na nakagawa na nito. Hindi ibig sabihin nito na dapat mong itaas ang presyo mo sa ₱1,482 bukas. Malamang hindi mo mabenta iyon sa Lipa ngayon, at ang seller na biglang nagtaas ng doble ay nawawalan ng buong suki niya sa isang linggo.

Ang ibig sabihin nito ay alam mo na ang numero. At ang hindi mo alam ay hindi mo maaayos.

Bakit hindi sapat ang materyales beses dalawa

Ang "materyales times two" ang pinakamadalas na payo sa mga handmade group, at gumagana lang siya sa isang klase ng produkto: iyong mabilis gawin at mahal ang materyales.

Sa crochet, kabaligtaran. Mura ang materyales at napakatagal ng oras. ₱310 beses dalawa ay ₱620, na mas mababa pa sa binebenta niya ngayon.

Ganito mo makikita kung bagay ba ang formula na iyon sa iyo: kung ang oras mo ay mas malaki sa materyales mo, hindi gagana ang multiplier. Kailangan mo ng kuwenta batay sa oras. Kung ang materyales mo ang mas malaki, gaya ng alahas na pilak o katad, mas malapit ang multiplier sa tama.

Dalawang presyo, hindi isa

Kung may nagtanong sa iyo na kukuha ng dalawampu para ibenta sa shop nila sa Tagaytay, kailangan mo ng pangalawang numero.

Ang karaniwang hugis: ang retail ay mga doble ng wholesale. Ibig sabihin, ang wholesale mo ang dapat pa ring nasa itaas ng sahig mo.

Dito nasisira ang lahat para sa maliliit na maker. Kung ang retail mo ay ₱750 at ang sahig mo ay ₱1,482, walang wholesale price na posible. Hindi ka lang malulugi. Malulugi ka nang dalawampung beses nang sabay-sabay, at gagamitin mo pa ang buong Setyembre para gawin iyon.

Kaya ito ang tamang sagot sa unang order ng isang shop, at hindi siya bastos:

"Salamat po sa interes! Sa ngayon po, ang wholesale price ko ay ₱950 kada bag sa minimum na sampu, at limang linggo ang lead time. Alam ko pong mataas iyan sa inaasahan ninyo, pero handmade po talaga siya at siyam na oras kada piraso."

May tatanggi. May papayag. Ang mahalaga, hindi ka pumasok sa kasunduang gagawin kang alipin ng sarili mong hobby.

Ano ang gagawin kung sobrang mahal ang lumabas

Apat na daan, at hindi lang isa ang pipiliin mo.

Bawasan mo ang oras, hindi ang kalidad. Ito ang unang tingnan. Nagsimula si Bea ng batching: ginugupit niya ang lining ng anim na bag nang sabay, sa isang upuan. Bumaba ang 1.5 oras kada bag papuntang 40 minuto. Iyon lang, siyam na oras naging 8.2. Sa labindalawang bag kada buwan, siyam at kalahating oras iyon na naibalik sa kanya.

Baguhin mo ang halo ng produkto. Gumawa siya ng maliit na pouch, ₱350, dalawang oras lang. ₱175 kada oras iyon bago ang materyales, halos apat na beses ang hourly ng bag. Ang pouch ang nagbabayad ng linggo niya. Ang bag ang nagdadala ng pangalan niya.

Itaas mo ang presyo nang paunti-unti. Hindi ₱750 papuntang ₱1,482. ₱750 papuntang ₱850 ngayong quarter, at tingnan mo kung ilan ang umalis. Kadalasan mas kaunti kaysa sa takot mo.

O tanggapin mo nang alam mo. May panahong pipiliin mong magbenta sa mababang rate para makabuo ng portfolio at unang mga review. Walang masama doon, basta't pinili mo iyon at hindi ka nagulat. Ang delikado ay hindi ang mababang presyo. Ang delikado ay ang hindi pagkaalam.

"Ang mahal naman" at ang isasagot mo

Wag kang magpaliwanag ng mahaba. Wag kang mag-alok agad ng diskwento. Isang linya lang, kalmado:

"Handmade po talaga siya, siyam na oras ko pong ginagawa ang isa. Kung mas maliit po ang hanap ninyo, meron akong pouch na ₱350."

Ginawa mong impormasyon ang tanong, at binigyan mo siya ng pangalawang pinto. Kadalasan may bibili ng pouch. Minsan babalik sila para sa bag pagkatapos ng dalawang buwan.

Ang taong tumatawad ng ₱250 ay hindi buyer mo. Hindi siya masamang tao, iba lang ang hinahanap niya, at ang paghabol sa kanya ang pinakamabilis na paraan para masira ang presyo mo para sa lahat ng iba.

Ang diskwento sa kaibigan, at ang totoong halaga niya

Ito ang pinakamasakit at pinaka-Pilipino sa buong artikulo.

Sa unang anim na buwan, halos lahat ng buyer mo ay kakilala mo, at sinusubukan mong ipagmalaki ang gawa mo habang hindi ka mukhang nagpapayaman sa kaibigan. Kaya nagbibigay ka ng diskwento. Tapos may nagsabi sa kaibigan niya na ₱600 lang ang binayaran niya, at ngayon ₱600 na ang presyo mo sa buong barkada.

Ang paraan na gumagana at hindi nakakasakit:

"Sa iyo, sagot ko na ang shipping." O, "Bibigyan kita ng libreng pouch."

Nagbigay ka. Hindi mo binago ang presyo. Ang pinakamahalagang bagay sa presyo mo ay iisa siya, kahit sino ang nagtatanong.

Ang buwis at rehistro, at kung bakit hindi ko ito sasagutin

May obligasyon ang nagnenegosyo sa Pilipinas pagdating sa rehistro at buwis, at may kinalaman doon ang BIR, ang DTI, at ang mismong munisipyo o siyudad mo.

Hindi ko sasabihin ang detalye, at wag kang maniwala sa blog na nagsasabi. Nagbabago sila, iba-iba sila depende sa laki at anyo ng negosyo, at ang maling payo dito ay hindi katulad ng maling payo sa yarn.

Ang tanging sasabihin ko at may kinalaman sa presyo: hindi zero ang linyang ito, kaya wag mong ipresyo na para bang zero siya. Mag-iwan ka ng puwang. Tumawag ka sa BIR RDO na sakop ka at sa DTI office sa lugar mo, at itanong mo mismo kung ano ang kailangan sa laki ng ginagawa mo. Isang hapon lang iyon at natatapos na.

Ano ang ginagawa ng Sailo dito, at ano ang hindi

Wala akong sasabihing kalabisan dito, kasi presyo ang usapan at presyo ang pinakamadaling pagsinungalingan.

Walang cost calculator ang Sailo. Walang margin tracker. Walang tutulong sa iyong magpresyo. Ang kuwentang nasa itaas ay gagawin mo sa notebook o sa notes app. Isang gabi lang naman.

Ang ginagawa niya ay ito. Isang page kung saan nakikita ang presyo bago pa magtanong ang tao, na siyang unang depensa mo laban sa tawad. Isang order na pumapasok nang kumpleto. At product reviews sa lahat ng plan, kung saan naglalagay ang buyer ng pangalan, isa hanggang limang bituin at teksto, at walang lumalabas hangga't hindi mo ina-approve. Sa handmade, ang review ang siyang nagpapaliwanag ng presyo mo habang natutulog ka.

Tatlong bagay na kailangan mong malaman bago ka magbayad ng kahit ano.

Una, dalawampung produkto lang ang libreng plan at tatlumpung araw ng analytics. Kung labindalawang bag at limang pouch ang ginagawa mo kada buwan, sapat na sapat iyon. Kung may limampung variation ka, Pro na iyon sa $19 kada buwan.

Ikalawa, ang coupon codes ay nasa Business plan lang, $49 kada buwan. Sa labindalawang bag kada buwan, mas malaki ang subscription kaysa sa diskwentong ibibigay mo. Hindi mo pa kailangan iyon.

Ikatlo, at ito ang pinakamahalaga sa isang seller sa Pilipinas. Stripe lang ang card rail ng Sailo, at noong 6 Agosto 2026, wala ang Pilipinas sa listahan ng mga bansang suportado ng Stripe sa stripe.com/global. Ibig sabihin, pwedeng hindi mo makuha ang card button dito kahit anong plan ang bayaran mo. Buksan mo mismo ang stripe.com/global at i-check, kasi nagbabago ang listahan. Wag kang magbayad ng Business plan para lang maghintay na lumitaw ang button.

Sa manual na rails, kasama ang bank transfer at COD, hindi hinahawakan ng Sailo ang pera at walang kinukuha, kahit sa libreng plan. Sa card lang may 1–3% ng halaga ng produkto matapos ang diskwento, hindi kasama ang delivery at buwis. Sa handmade sa Pilipinas, ibig sabihin niyon: ang ₱750 mo ay ₱750 mo.

At isang linaw: walang GCash rail ang Sailo, walang Maya, walang e-wallet. Kung sa GCash mo tinatanggap ang deposit para sa custom order, isusulat mo ang number sa free-text instructions box ng bank transfer at ikaw mismo ang magko-confirm sa app mo. Manwal, hindi feature.

Gawin mo ngayong gabi

Tatlong bagay, mababa sa isang oras.

Kunin mo ang timer sa cellphone mo at sundan mo ang susunod mong gawa, buo, kasama ang paglilinis at ang paglilitrato. Wag kang manghula. Halos lahat ay nagtatantiya ng mas mababa sa totoo, at karamihan ay mali ng mahigit tatlumpung porsyento.

Isulat mo ang tatlong numero: materyales, oras beses rate, at overhead na hinati sa bilang ng nabenta. Idagdag mo. Iyon ang sahig mo, at wala nang tatalo doon.

Ihambing mo sa presyo mo ngayon. Kung mas mababa ang presyo mo, pumili ka ng isa sa apat na daan sa itaas at simulan mo sa susunod na piraso, hindi sa susunod na taon.

Kung ang shipping fee naman ang kumakain sa margin na pinaghirapan mong ayusin, nasa pagkukuwenta ng shipping fee ang buong kuwenta niyon. Kung magandang litrato ang kulang para makatayo ang presyong iyon, nasa pagkuha ng litrato ng produkto gamit ang cellphone ang paraan gamit ang bintana at isang mesa. At kung wala ka pa talagang buyer na masusubukan ng bagong presyo, magsimula ka sa pagkuha ng unang mga order, tapos bumalik ka dito pagkatapos ng lima.

Kung inaayos mo pa lang ang buong setup, mula sa kung saan nakikita ang gawa mo hanggang sa kung saan pumapasok ang bayad, nasa pagbebenta online nang walang website ang hugis niya.